Een pistool geladen met grinta

Deel via social media:

Bronvermelding
De Telegraaf
Redacteur
Alberto Contador
Auteur
Raymond Kerckhoffs
Publicatie datum

Grinta is een van die mooie woorden die het wielervocabulaire rijk is. In de Dikke van Dale staat het omschreven als de som van bevestigingsdrang en doorzettingsvermogen. Als het in het afgelopen decennia op één wielrenner betrekking heeft, dan is het wel op Alberto Contador.

 

Of Contador in de laatste jaren nog in staat was om een grote ronde te winnen, daar heb ik mijn twijfels over. De afgelopen rondes stonden kampioenen als Chris Froome, Naïro Quintana en Vincenzo Nibali immers een stukje hoger op de apenrots van de klassementsrenners. Dat ‘Il Pistolero’ menigmaal de sleutel voor de eindzege in handen had, daarvan zal de hele wereld overtuigd zijn.

Het mooie van Contador is dat hij altijd met verbetenheid rijdt. Zeker wanneer hij vanuit verloren positie moet koersen grijpt hij alles aan om de wedstrijd alsnog op zijn kop te zetten. Zo veroverde de ‘Madrileño’ in 2012 in de Vuelta a España na een aanval van 42 kilometer in de rit naar Fuente Dé alsnog de macht. Vorig jaar wist Quintana in diezelfde ronde Froome nog uit de leiderstrui te rijden door goed te anticiperen op een vroege aanval van strateeg Alberto. En in de slotrit van Parijs-Nice reed Contador in maart vijftig kilometer in de aanval om uiteindelijk op twee seconden van de eindzege te stranden.

Ook in de komende Vuelta a Espana, wat de laatste wedstrijd van Contador wordt, weet de concurrentie dat ze met de Madrileen in hun buurt niet op hun wattagemeters kunnen vertrouwen, maar dat Contador het in de slotweek op iedere meter op zijn heupen kan krijgen. Verliezen accepteert hij immers alleen maar wanneer hij tot zijn laatste sprankje hoop geknokt heeft.

Deze mentaliteit is bij hem op de 12e mei 2004 geboren. Zijn leven veranderde drastisch toen hij in de Ronde van Asturias werd getroffen door een cavernoom, een heftige bloeding die het gevolg was van een aangeboren afwijking in zijn hersenen. Als de koersarts niet zo goed handelde, was hij waarschijnlijk ter plekke overleden. Twee weken later werd hij opnieuw door stuiptrekkingen getroffen en met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gebracht. Enkele dagen later volgde een zware hersenoperatie.

,,Als blijkt dat je op het randje van de dood bent geweest, maakt dat je mentaal sterker. Je gaat harder werken, met meer passie. Het leven waardeer je ook meer. Ik besef me maar al te goed dat ik het beste moet halen uit elke kans in het leven die ik krijg. Nu kan ik zeggen dat deze ervaring me alleen maar sterker heeft gemaakt”, vertelde hij me ooit in een interview bij hem thuis in Pinto.

Hoe dichtbij dit kwam, werd me pas echt duidelijk toen ik die avond met zijn beste vrienden Jorge en Pakito sprak. Daags voor de operatie waarschuwden de artsen Alberto dat er een reële kans was dat hij verlamd zou blijven. Met die keerzijde van het leven was de kleine Contador al opgegroeid. Het is een onderwerp waar Alberto nooit over spreekt, maar zijn zes jaar jongere broer Raul werd met een hersenverlamming geboren. Zwaar gehandicapt zit hij gekluisterd aan een rolstoel en nog nooit heeft hij een woord kunnen zeggen. Van de ene op de andere dag gaf zijn vader Francisco zijn baan op om zijn broertje te verzorgen. Sindsdien zorgde zijn moeder Fransisca voor de enige inkomsten in huis met haar baan op het gemeentehuis van Pinto.

Het heeft Contador doen inzien hoeveel geluk hij in zijn leven heeft. En dat hij iedere kans moet aangrijpen om er het beste uit te halen. Ook al zit je in schijnbaar verloren positie, ga voor het onmogelijke.

Zijn tegenstanders hebben het geweten en zullen het in de komende Vuelta waarschijnlijk nog één keer ervaren. Het pistool van Alberto Contador is doorladen met grinta.

Deel via social media: